Babka lancetowata, czasami nazywana babką wąskolistną to gatunek byliny, który dziko występuje na całym obszarze klimatu umiarkowanego, czyli w Europie i Azji aż do Himalajów. Babka to roślina bardzo zmienna, łatwo adaptuje się do nowych warunków. Jest także bardzo popularne ziele lecznicze, znane już w starożytnych Chinach, w Persji, Grecji i Rzymie. Babkę wykorzystywano do leczenia chorób zakaźnych, krwotoków zewnętrznych i wewnętrznych, pomagała także przy schorzeniach dróg oddechowych i chorobach skórnych. Lecznicze właściwości ma również sok oraz świeże liście, które eliminują ból, swędzenie i obrzęk po użądleniach owadów.
Babka porasta łąki, trawniki, pastwiska, przydroża, zbocza oraz polany. Roślina najlepiej rośnie na lekkich i przewiewnych glebach, np. czarnoziemach lub gliniasto-piaszczystych. Wysokość teren nie jest istotna, w polskich Tatrach spotykana jest na wysokości 1367 m n.p.m. Roślinę należy zbierać w okresie maj – wrzesień. Suszenie powinno przebiegać w naturalnych warunkach bądź w suszarni, w temperaturze do 40°C.
Prócz znanych wcześniej właściwości babka ma działanie:
- wykrztuśne
- przeciwzapalne
- powlekające (osłaniające)
- regenerujące (zwłaszcza naskórek)
- lekko rozkurczające mięśnie gładkie dróg oddechowych
- redukujące kaszel (także u palaczy lub chrypkę)
- pomocnicze w chorobie wrzodowej
- lecznicze przy zapaleniach żołądka i jelit